بالغصب و الباطل » ديگر آنكه صدق و كذب از صفات خبر است و ما دام كه كلام خبر نباشد متصف بصدق و كذب نميشود و اطلاق اسم چيزى بر غير آن بدون آنكه مشتمل بر نسبت چيزى باشد تصريح كرده‌اند به آنكه متصف بكذب نميشود بلكه اطلاق غلط بر آن ميكنند چنانچه كسى گويد كه اين كتاب را بگير و اشارت كند بسنگى پس اطلاق خليفه بر كسى كه خليفه نباشد غلطست نه كذب و هر گاه خواهند كه امر باطل را لباس حق پوشانند بجز اينكه متمسك به اين نوع دلائل شوند چاره ندارند و بعد از ذكر مهاجرين در حق انصار ميفرمايد كه : [ سوره الحشر ( 59 ) : آيات 9 تا 10 ] وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 9 ) وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 10 ) وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ و آنان كه جا گرفتند در سراى هجرت وَ الْإِيمانَ و در سراى ايمان كه آن مدينهء مشرفه است چون ايمان در مدينه ظاهر گرديد آن را دار ايمان گفتند مِنْ قَبْلِهِمْ پيش از مهاجرين بنا برين تقدير آيه چنين است كه « و الذين تبوءوا دار الهجرة و دار الايمان كه مضاف اليه كه هجرتست محذوف باشد و در ثانى دار كه مضاف است و بعضى گفته‌اند كه آيه به اين تقدير است كه « و الذين تبوءوا الدار و اخلصوا الايمان من قبل هجرتهم » يعنى و آنانى كه جا گرفتند در سرايى كه مدينه است و خالص گردانيدند ايمان خود را پيش از آنكه مهاجرين هجرت بمدينه كنند چنانچه مشهور است كه هفتاد كس از انصار در ليلة العقبة قبل از هجرت حضرت رسالت پناه